Skilningslaust nördÆvar Þórólfsson
Það er margt sem ég skil ekki í þessum heimi. Hvers vegna er töff að velja óhollustu fram yfir hollustu? Ef karlmaður fær sér salat í matinn eða drekkur light bjór er oft gert grín að honum. Djókararnir fá sér þá karlmannlegan hamborgara og franskar og venjulegan bjór með, helst með sem hæstri áfengisprósentu. Hvað er töff við það?Reyndar er þetta viðhorf á undanhaldi. Samt er stór hluti, sérstaklega karlmanna, enn gegnumsýrður af því. Þarna eimir af gamla viðhorfinu um að menn verði að vinna erfiðisvinnu. Annað er aumingjalegt. Meginstefið virðist vera að misbjóða líkamanum. Drykkjukeppnir. Slagsmál. Metingur um hver getur borðað mest. Æði. Liggja svo gamall, þreyttur, boginn, beygður og sílspikaður í sjúkrarúmi þegar menn nálgast sextugt. Draumur í dós.
Þetta viðhorf hefur margar birtingarmyndir. Sumir forðast allt sem hefur hollustustimpil á sér. Ekki veit ég af hverju. Hljóta að missa kúlið ef svo mikið sem kálblað hættir sér inn fyrir varir þeirra. Sumir einfaldlega kenna sig við óhollustuna. Drekka sko alvöru kók, ekkert helvítis dæjet drasl. Eru kók megin í lífinu, eins og auglýsingin segir. Pulsa sig svo upp. Töff að fá sér kók og pylsu. Sykurleðja með maukuðu og aukaefna- og saltfylltu afgangskjöti. Frábært. Þeir alverstu ganga svo um í bolum merktum Coca Cola og SS. Kannski eins gott svo maður þekki allra verstu bjánana frá öðrum.
Samkvæmt þessu er ég eymingi með hor.
Nörd.
Það er ágætt.
Ég fíla að vera nörd.